Κίνηση Δημοτών Βριλησσίων

  
24/3/2026

Βασίλης Ραφαηλίδης: 14/1/1934 - 8/9/2000

Από μια υποκειμενική γωνία όρασης

Διαβάζοντας κινηματογραφικές κριτικές βιβλία και αρθρογραφία του αδυνατώ να τον κατατάξω σε κάποιου είδους ειδικότητα. Συγγραφέα: δεν τον λες το αποκλείει ο ίδιος. Λογοτέχνη: δύσκολο άσε που το αποκλείει ο ίδιος. Ιστορικό: παρά τα ιστορικής αποκλίσεως έργα του μας λέει: «Εγώ δεν είμαι ούτε ιστορικός ούτε φιλόσοφος της ιστορίας, απλώς με ενδιαφέρει η Ιστορία όπως άλλωστε και πολλά άλλα». Δημοσιογράφο: ...άσε καλύτερα... Ως καθαρό Μαρξιστή: δεν τον κατατάσσεις διότι μαζί με τον Μάρξ στα έργα του αναφέρει ως πηγές επώνυμους αντιμαρξιστές μαρξίζοντες αναρχικούς… Κριτικό κινηματογράφου: αδύνατον το αποκλείει ο ίδιος διευκρινίζοντας πως: «...η κύρια ειδικότητά μου είναι η ανυπαρξία ειδικότητας ή μάλλον του επαγγελματία αναγνώστη που χρησιμοποιεί το σινεμά ως σημείο αναφοράς των πάντων για να γλιτώνει εγκαίρως από την αποβλακωτική κινηματογραφοφιλία».

Επιθυμώντας να τον κατατάξω κάπου έστω στοιχειωδώς αποφεύγω το ρίσκο και καταφεύγω στον ίδιο και... όποιος καταλάβει κατάλαβε: «... Οι ειδικοί έχουν καταντήσει αχθοφόροι που κουβαλούν εφ’ όρου ζωής το ίδιο φορτίο, κάτι σαν γάιδαροι που τους φορτώνουν συνέχεια ξύλα, εάν τους αλλάξεις φορτίο π.χ. πέτρες, στυλώνουν τα ποδάρια και δεν κουνάνε ρούπι. Βέβαια έχω και εγώ μια πολύ ενδιαφέρουσα και ευχάριστη ειδικότητα, υποτίθεται πως είμαι «ειδικός» στην κινηματογραφική αισθητική, παρ’ όλο που πιστεύω πως όποιος ξέρει μόνο κινηματογράφο δεν ξέρει ούτε κινηματογράφο. Διότι ο «πούρους κινηματογράφικους» ανήκει στη συνομοταξία όλων των άλλων δυστυχισμένων «πούρων», που έγιναν «πούροι» ίσα ίσα για να βρουν μια δουλειά και να γίνουν ενδεχομένως καθηγητές στο πανεπιστήμιο. Και σε ένα έσχατο στάδιο κατάπτωσης να καταντήσουν ίσως και... ακαδημαϊκοί!»

Ο Ραφαηλίδης αυτοκρινόμενος υποστηρίζει πως δεν υπάρχει αντικειμενική άποψη για κάθε τι ιστορικό δηλαδή για ότι έχει γίνει και είναι ήδη γεγονός: «... Θέλω να δείξω πως ότι γράφω δεν είναι τίποτα περισσότερο από ερεθίσματα που θα μπορούσε να πάρει ο οποιοσδήποτε νεοέλληνας που θα διάβαζε ιστορία, όταν είναι πλήρως και ολοκληρωτικά... προκατειλημμένος. Εννοώ, τοποθετημένος σε μια συγκεκριμένη «θέση», που του επιτρέπει να βλέπει τα πράγματα από μια συγκεκριμένη «γωνία όρασης» και συνεπώς να τα «φωτίζει» με το φως που πέφτει μόνο από αυτή τη γωνία. Ένας άλλος θα διάλεγε μια άλλη γωνία - και αυτό είναι δικαίωμά του. Αυτό που δεν θα μπορούσε να είναι δικαίωμά του είναι ο άκρως πονηρός ισχυρισμός, πως η δική του γωνία του επιτρέπει «αντικειμενική» θέα της Ιστορίας. Ε, λοιπόν, αντικειμενική Ιστορία ούτε υπήρξε ποτέ, ούτε θα ήταν δυνατό να υπάρξει. Για τον απλό λόγο πως ο ιστορικός ή ο αναγνώστης της Ιστορίας, είναι ένα υποκείμενο που έρχεται αντιμέτωπο με ένα αντικείμενο (το βεβαιωμένο ιστορικό γεγονός) και το φορτίζει με σημασίες που δεν τις έχει το ίδιο. Άρα τις σημασίες τις προσθέτουν στα γεγονότα και στα αντικείμενα οι άνθρωποι, όταν αποκαθιστούν μαζί τους μια διαλεκτική σχέση, που σημαίνει σχέση που δημιουργείται από τη σύγκρουση του αντικείμενου με το υποκείμενο. Τα νοήματα σ’ αυτά τα προσθέτει πάντα ο νοήμων άνθρωπος, στο μέτρο των νοητικών του δυνατοτήτων, της γενικότερης παιδείας του, της ευαισθησίας του της ταξικής του τοποθέτησης και άλλων πολλών παραμέτρων...»

Άντε τώρα να κρίνω αντικειμενικά τον Ραφαηλίδη μπαίνοντας στην μέση της σχέσης του αντικειμενικού με το υποκειμενικό του ξεπέφτοντας στο επίπεδο των ειδικών κριτικών που κρίνουν τα πάντα κατά παραγγελία προς διαμόρφωση της κοινής γνώμης. Ως παντελώς ανειδίκευτος παραμένω στον υποκειμενισμό μου επαναλαμβάνοντας πως η άποψή μου διαμορφώνεται από μια εντελώς υποκειμενική γωνία όρασης. Επίσης, ομολογώ πως στα γραφτά του βρήκα γνωστικές πηγές και μέθοδο γραφής που εκφράσαν τον συγχυσμένο αμέθοδο και ταραγμένο προσωπικώς και επαγγελματικώς αναγνωστικό συγγραφικό και οικοδομικό μου βίο που…, επιπλέον τον διεύρυναν τόσο που να χωρούν τόσο ο Ραφαηλίδης όσο και ο Καζαντζίδης φυσικά για άλλους λόγους ο καθένας και όχι για τα ελληνικότατα σε –ίδης ονόματά τους.

Θεωρώ πως, στην σημερινή εποχή κατάπτωσης του ελληνισμού η προκλητική ειρωνεία και η αυθαιρεσία ντυμένες με την διαλεκτική κατ’ εξοχήν αντιεξουσιαστική Ραφαηλίδικη συγγραφή γίνονται περιπετειώδες ταξίδι για όσους επιθυμούν την διεύρυνση των γνωστικών τους οριζόντων παρακινώντας το κριτικό πνεύμα ως αντίδοτο στο γενικό κλίμα απάθειας και αποπολιτικοποίησης μπροστά στα όσα συμβαίνουν στον ταραγμένο τόπο μας και απαιτούν πολιτική ενεργοποίηση.

Ο Ραφαηλίδης πέρασε στο θάνατο στα 66 του χρόνια θεωρώντας τον θάνατο απλή μετάβαση σαν επίσκεψη σε έναν πολύ γνωστό του. Γράφει περί αυτού ο φίλος του Θόδωρος Αγγελόπουλος:«...Σ’ ένα αυτοκίνητο που κατέβαινε την Κηφισίας, πήρα το μήνυμα ότι ήταν στην εντατική. Τον πρόλαβα να ανασαίνει. - Πόσο; Ρώτησα το γιατρό. - Ώρες. Το πρόσωπό του ήταν χλωμό, αλλά η έκφραση ίδια: αγέρωχη και παράξενα τρυφερή. Ένας ζεστός άνεμος φυσούσε στο νεκροταφείο έξω από την Πάτρα, όπου τελικά τον έθαψαν. Την ώρα που έκλειναν το φέρετρο για να τον κατεβάσουν ένα κόκκινο γαρίφαλο ξέφυγε από τ’ άλλα λουλούδια πέρασε απ’ τα μάτια του κι έμεινε στο πλάι. Το φέρετρο κατέβηκε στο χώμα με ένα γαρίφαλο που έφεγγε στο πρόσωπό του. ‘Για κοίτα’, σκέφτηκα εκείνη τη στιγμή, ‘ο Βασίλης φεύγει μ’ ένα γαρίφαλο στ’ αυτί’. Και χαμογέλασα... ».

Χαμογέλασα κι εγώ όταν το διάβασα και ξαναχαμογελάω ενώ το αντιγράφω με τα παράδοξα του συγγραφικού παιχνιδιού που φέρνουν εμβόλιμα το περιστατικό της κηδείας μέσα σε αυτό το κείμενο και ενώ έχει πεθάνει και ο Αγγελόπουλος. Με τον θάνατο λοιπόν σίγουρο νικητή υπενθυμίζω πρώτα πότε πέθανε και μετά πότε γεννήθηκε καταγγέλλοντας την απάτη της αιώνιας ζωής που δεν υπάρχει και εις υγείαν του αιώνιου αν και μυθικού Χάροντα που υπάρχει και που στα σίγουρα σε μια στροφή του βίου μας όλοι θα τον τρακάρουμε σε μετωπική.

Βασίλης Ραφαηλίδης: Πέθανε 8/9/2000 στα Εξάρχεια και γεννήθηκε 1/1/1934 στα Σέρβια Κοζάνης.

Γιάννης Τσίχλας
(μέλος της ΔΡΑΣΗΣ)
readers  82

Σχόλια (0)


Εισαγωγή σχολίου
Όνομα:

Σχόλιο:



Τα σχόλια δημοσιεύονται άμεσα και είναι αποκλειστική ευθύνη του συντάκτη του σχολίου. Οι διαχειριστές της παρούσας ιστοσελίδας διατηρούν το δικαίωμα διαγραφής των σχολίων εκείνων που έχουν διαφημιστικούς σκοπούς, κρίνονται ως ρατσιστικά ή προσβάλλουν πρόσωπα.

Τρίτη 24 Μαρτίου 2026 H Δράση στο facebook Το κανάλι μας στο YouTube
 
Ακροβάτες στο χαρτί Ακροβάτες στο χαρτί
Cine Δράση
Τελευταία θέματα

Τοιχο-διωκτικά
Γιώργος Μιχαήλ
Μάσκα δεν έχω να γυρνώ στο καρναβάλι ετούτο.

Τα σχόλια σας...
«Τα Μάρμαρα δεν είναι ένα «παλιό θέμα» ούτε φολκλόρ διεκδίκηση»18/1/2026 Μπάμπης Δαμουλιάνος Ευαγγελάτος
Χαρακτηριστικό το ρήγμα αν και όχι ολοκληρωτικό, ανάμεσα στους Άγγλους επιστήμονες επί του πεδίου στο Βρετανικό Μουσείο του Λονδίνου και τους κυβερνητικούς Άγγλους ιμπεριαλιστές. Με τους πρώτους ευνοϊκούς για την επιστροφή των κλεμμένων στη θέση τους στο μεγάλο παγκόσμιο μνημείο του Παρθενώνα και τους δεύτερους διαχρονικά αρνούμενους με διάφορες προφάσεις. Αξιοσημείωτη και η χαλαρή αντιμετώπιση της ληστείας από τις δικές μας κυβερνήσεις.


Δημοτικές Εκλογές 2014


ΓΠΣ Βριλησσίων 2011


Δημοτικές Εκλογές 2010


Παιδεία 2009



Καλλικράτης: απόψεις και θέματα
Η κρίση και το πρόγραμμα σταθερότητας
Το στέκι της Δράσης 
Το νέο στέκι της «Δράσης», Πάρνηθος 21 Βριλήσσια τηλ. 211-116-5797. H δωρεάν δανειστική βιβλιοθήκη και ταινιοθήκη λειτουργεί κάθε Δευτέρα 12:00-2:00μμ, Τρίτη, Τετάρτη και Πέμπτη 6:00-8:00μμ.



   
© 2006 - 2026 Δράση για μια Άλλη Πόλη
Κατασκευή - επιμέλεια ιστοσελίδας: Μάκης Ετζόγλου